ارداویراف نامه - ۱/۵

"ارداویراف" یکی از قدیسکان دستگاه دین فروشی زرتشتی بوده است که با مصرف مواد روانگردان، به مدت یک هفته به جهان کزایی و موهوم دیگر رفته و در واقع معراج کرده است. او در آنجا، بهشت و جهنم و برزخ را می بیند و پس از بازگشتش به زمین، دری وری های متوهمانه ی خود را می نویسد.

زرتشتی بازی از راه ارداویراف نامه

این نخستین اثر مکتوب در تاریخ انسانیست که سخن از بهشت و جهنم و برزخ می زند.

به دیگر سخن، ارداویراف که از سوی شاه و طبقه ی مفت خوارگان آخوندی دین آخرت فروش زرتشتی، به این مهم برانگیخته می شود، مورد تایید همه ی آخوندها و شخص شاه بوده است تا به این کار یعنی معراج به واسطه ی مصرف ماده ی مخدر، اقدام ورزد.

عالم هپروتی را که قدیسک زرتشت باز آردای ویراف در ذهن خود می پیماید، برای هزاران سال بر همه ی جنبه های انسان دین زده و خداجو حکم رانده است و او را با ابزار مکارانه ی "ترس"، مهار کرده و اختیار زندگی او را به طور کامل به دست گرفته است. با ایجاد ساز و کار "ترس و طمع" نسبت به "جهنم و بهشت" موهوم بود که آخوند مفت خواره ی انگل دست اندر دست شاه توانست بر کشور و ملت و آینده و منابع و ثروت و دسترنج و تلاش و همه چیز زندگی مردم سوار شود و چنگالش را بر گوشت و استخوان انسان ها فرو کند و چون زالویی از خون آنها بمکد.

زان پس، این دری وری های مذهبی زرتشتی به دین موسا نیز راه یافت و یهودیان آغاز کردند به وارد کردند عناصر بهشت و جهنم در کتاب به اصطلاح مقدس خود و زان راه بود که این یاوه سرایی ها همچون حقیقت مطلقی پنداشته شد که گویا یعنی همیشه ی تاریخ موجودیت بشر هم وجود داشته است و چون حقیقتی مسلم، به دین مسیحیت نیز وارد گشت !!

این ادیان سامی بودند که گزافه گویی های ارداویراف درباره ی بهشت و جهنم موهوم را در همه ی جهان پراکندند. این مزخرفات مغزشویانه، سپس به اسلام اهریمنی نیز راه یافت و جهان را پس از ۱۴۰۰ سال، به چنین تباهی ایی کشانده است که می بینیم انسان الله زده ی مغزشویی شده ی دستکاری شده، به منظور رسیدن به بهشت موهوم، بمب به خود می بندد و دیگر انسان ها را کشتار می کند.

در واقع، آنچه که نص صریح ادیان سامی درباره ی بهشت و جهنم و شکنجه ها و آسایش ها و خانم بازی ها با هوریان و زن ستیزی ها و آتش جهنم و تکه تکه کردن انسان ها و انواع و اقسام شکنجه ها گفته اند، مو به مو پیشتر در روایات زرتشتی از سوی اهریمنی به نام ارداویراف در اوستای کزا نیز آمده است و این خاستگاه این داستان دروغین است که انسان ها را از کرده ی خود ترسانده و از ناکرده ی خود نیز می ترساند !!

دین، دستوری الهی است و این خدای موهوم، روزگاری نامش اهورامزدا و روزگاری دگر یهوه و روزگاری دگر الله شده است.

این خدای موهوم که در وهم مومنان و از سوی دستگاه دین فروش آخوندی در هر دینی، کاشته شده و می شود، همیشه مدعیست عاشق انسان و انسانیت است، اما چون اندکی پایش بلغزد و دست از پا خطا کند و به رفتارها و کردارهایی گرایش کند که بر خلاف ذات اقدس الهی بوده باشد، او را گرفته و اندر آتش جهنم می اندازد و هر چه گناهش بیشتر باشد، بیشتر شکنجه اش می کند و هتا در مورد منکرانی که انگ کافر و مشرک بر آنها زده شده است، این آتش جاویدان جهنم را پیوسته بر آنها هموار می گرداند؛ اما همچنان عاشق آنهاست !!